اعضاء

نگاهی به تاسیس انجمن های دوستی وزارت امورخارجه


نگاهی به تاسیس انجمن های دوستی وزارت امورخارجه

سازمان‌هاي غير دولتي (NGO ) در حال حاضر، ساختارهاي توانمندي در روند تعاملي جامعه جهاني بوده و مي‌توانند به عنوان پيك فرهنگي مناسبي در راستاي حضور ملتها در جهان كنوني و مشاركت در امور گوناگون چه در سطح ملي چه در سطح فراملي در نظر گرفته شوند. اين سازمانها از اوايل دهه 1990 در جهان مطرح شدند و كاركرد واقعي و عملي آنها در زمينه‌هاي گوناگون بخصوص حوزه‌هاي علمي، فرهنگي، زيست محيطي و بشردوستانه به منصه ظهور رسيده است. در جمهوري اسلامي ايران نخستين نمودهاي شكل‌گيري سازمان غير دولتي به صورت جدي در سال 1376 مطرح گرديد و اين روند در راستاي مفهوم توسعه پايدار به عنوان يكي از راهكارها مورد توجه قرار گرفت.

انجمن‌هاي دوستي به عنوان صورتبندي ويژه‌اي از سازمان‌هاي غير دولتي، و نمادي از علاقه مندي گروههاي انساني به سرنوشت مشترك بشريت شكل گرفته‌اند. اين انجمن ها نشان دهنده تلاش ملتها در جهت تعميق همبستگي، برادري و دوستي ميان خود و استفاده از تجربه‌هاي انباشته شده جامعه بشري براي نهاد سازي در زمينه فعاليت‌هاي گوناگون در حوزه روابط بين‌الملل به معناي كلي و فراگير آن مي‌باشند. با دقت در خصوص چگونگي شكل گيري و فعاليت اين سازمانها مي‌توان آنها را يكي از مهمترين ابزارهاي تحقق جامعه مدني جهاني در نظر گرفت.

انجمنهاي دوستي ميان ملتها همچنين مي‌توانند بعنون مشاوران ارزشمندي براي نهادهاي دولتي و ساير سازمان هاي غير دولتي و بين‌المللي باشند و از توانايي و ظرفيت مناسبي در جهت گسترش پيوندهاي علمي، فرهنگي، توسعه روابط دوستانه ميان جوامع مختلف و تحكيم صلح و دوستي ملي و جهاني برخوردار شوند و لذا به نحو فزاينده‌اي در حال افزايش و توسعه كمي و كيفي هستند.

ارسال نظر جدید