اخبار انجمن دوستی

مرتضی ندایی یکی از اعضای فعال هیات مدیره چشم از جهان فرو بست


مرتضی ندایی مستندساز و یکی از اعضای هیات مدیره انجمن دوستی ایران و تاجیکستان درگذشت

مرتضی ندایی، تهیه کننده و مستندساز که ساخت فیلم «ابوالحسن صبا» اسطوره موسیقی سنتی را در دست تولید داشت امروز عصر ۱۸فروردین ماه ساعت ۱۷:۳۰به دلیل عارضه مغزی، چشم از جهان فرو بست.

 

به گزارش خبرنگارانجمن دوستی ایران و تاجیکستان، مرتضی ندایی، تهیه کننده و کارگردان سینمای مستند که ؛ فیلم‌های مستندی همچون «قسمت شاعر» و «با هم» را تهیه و کارگردانی کرده بود و از اوایل سال ۹۳هم مستند «ابوالحسن صبا» را در دست ساخت داشت. مدتی پیش دچار عارضه مغزی شد و پس از مبارزه با بیماری سرانجام عصر امروز  ۱۸فروردین ماه ساعت ۱۷:۳۰در بیمارستان شریعتی تهران درگذشت.

ندایی در هفتمین دوره جشنواره بین‌المللی سینما حقیقت مسؤول بخش میراث مشترک بود و در هشتمین جشنواره سینما حقیقت نیز به پاس خدمات ارزنده به سینمای مستند، از وی تقدیر به  عمل آمد.

 

 

 

 

این مستندساز از اعضای قدیمی انجمن مستندسازان خانه سینما بود که چند دوره عضو هیات مدیره و در یک دوره نیز ریاست هیات مدیره را برعهده داشت و تهیه کنندگی فیلم های مستند بسیاری را به عهده گرفته بود همچنین مرحوم ندایی چندین سال عضو اصلی هیات مدیره انجمن دوستی ایران و تاجیکستان بوده و همواره با فعالیتهای هنری خود به ملت ایران و تاجیکستان خدمات رسانده .

فیلم مستند «قسمت شاعر»  به کارگردانی «مرتضی ندایی»، ضمن نمایش در مراسم افتتاحیه جشنواره دیدار جمهوری تاجیکستان، در بخش مسابقه فیلم های مستند این جشنواره روی پرده رفت که با استقبال چشمگیر اهالی هنر تاجیکستان قرار گرفت.

پیکر این مستندساز روز پنجشنبه ساعت۹  از مقابل خانه سینما واقع در خیابان بهار کوچه سمنان تشییع و در قطعه هنرمندان به خاک سپرده می شود .

 

 

دکتر شبستری و سایر اعضای هیات مدیره انجمن دوستی ایران و تاجیکستان  این ضایعه دردناک را به خانواده مرحوم ندایی و جامعه مستندسازان کشورمان تسلیت عرض می نماید. 

1 نظر

  • بغضی غیر قابل توصیف دارم قطرات اشک صورتم را در تنهایی که از نیمه گذشته است پر کرده و هق هقی که از ترس بیدار شدن خانواده ام پنهان میکنم مرتضی جان سفرت بخیر اما تو و دوستی خدا را چو از این کویر وحشت به سلامتی گذشتی به شکوفه ها به باران برسان سلام ما را وقتی 28 سال قبل دانشگاه تبریزتوسط عراق بمباران شد من بعنوان میهمان به دانشگاه فردوسی مشهد رفتم و توسط دوست عزیز دکتر توزندجانی که هم کلاسیم بود با اقامرتضی اشنا شدم هم دانشکده ای بودیم بسیار از سن خود جلوتر بود وبینش بالایی داشت بسیار خوب ارگ مینواخت و در تاریکی وقتی همه چراغها خاموش بود انقدر زیبا ساز مینواخت که روحم را تا ماورا میبر د یک ترم با هم در یک واحد زندگی کردیم و بعد من به دانشگاه تبریز برگشتم ولی بعد ازفارغ التحصیلی دیگه ندیدمش امشب تو اینترنت دنبال هم کلاسیهایم میگشتم واقعا چقدر زود دیر میشود مرتضی هم پر کشید ...................بخدا میسپارمت



ارسال نظر جدید